28-12-07
Strona główna
GOTOWE OSADY
Galeria
Przygotowanie drewna

 

     

    „lufy strzelają, kolby celują”

 

Tradycyjne metody przygotowania drewna na kolby.

 

W związku z licznymi pytaniami odnoszącymi się do wykonania osad broni myśliwskiej jak również drewna stosowanego przy wykonywaniu osad chciałbym podzielić się kilkoma uwagami.

Z mojego doświadczenia jak również i wiedzy dotyczącej starych technologii związanych z suszeniem i sezonowaniem drewna wynika, iż najlepsze kawałki drewna pozyskuje się z drzewa orzechowego rosnącego w trudnych warunkach glebowych, gdzie następuje mały przyrost roczny.

Doradzam zwrócić uwagę na drzewa powyżej 50-ciu lat. Jako ciekawostkę podaję, że najstarszy rosnący orzech /pomnik przyrody/znajduje się w miejscowości Celbowo koło Pucka.

Ścinanie drzewa powinno nastąpić od listopada do lutego w okresie małej ilości wody w pniu drzewa.

Po przetarciu drzewa na deski o grubości 7,5 cm zabezpieczamy czoła desek farbą emulsyjną zewnętrzną.

Przy przecieraniu pnia czy wiązki korzeniowej ważne jest takie ustawienie cięcia, aby można było uzyskać optymalne uwidocznienie słoi drewna. W tym względzie musimy zdać się na doświadczenie pracownika tartaku lub własne.

Uzyskane w ten sposób drewno odstawiamy do naturalnego suszenia pod zadaszeniem, w miejscu przewiewnym.

Do suszenia stosujemy 2,5–3 cm przekładki.

W okresie letnim musimy pamiętać o 2–3 krotnym przełożeniu desek.

Nadmienić należy, iż stara receptura przygotowania drewna na osady przewiduje moczenie świeżo przetartego drewna orzechowego w gnojowicy (tylko gnojowica od krów) całkowicie zatopionego przez okres 8-12 m-cy, a następnie suszenie pod zadaszeniem.

W związku z tym, że miałem okazję wykonywania osad z tak przygotowanego drewna muszę stwierdzić, że spoistość i wytrzymałość włókien jest co najmniej dwukrotnie większa. Przy tej metodzie następuje jednak przebarwienie drewna na ciemno.

Proces suszenia pod zadaszeniem powinien trwać 4 lata.

W tym czasie nie polecam stosowania klamer zapobiegających pękaniu. Pęknięcia następują tylko w miejscach osłabień włókien, co eliminuje „niespodzianki” w trakcie eksploatacji osady.

Po 4 –letnim okresie suszenia pod zadaszeniem możemy przystąpić do selekcji drewna nadającego się do wykonywania osad.

Drewno w miejscach newralgicznych przenoszących największe obciążenia tj. komora zamkowa, szyjka kolby powinny mieć wzdłużny układ słoi.

Po wyselekcjonowaniu drewna wycinamy wstępnie obrys osad, kolb i poddajemy sezonowaniu minimum 2 lata.

Sezonowanie powinno odbywać się w pomieszczeniach suchych, lecz przewiewnych.

Przygotowane obrysy najlepiej ustawić w stojakach w pozycji pionowej.

Zaznaczyć należy, że przygotowanie drewna poprzez „moczenie w gnojówce” jest w obecnych czasach coraz bardziej kłopotliwe, stąd osobiście suszę drewno z pominięciem w/w moczenia.

W chwili obecnej trudno mi udowodnić wyższość stosowania metod tradycyjnych nad nowoczesnymi, przyspieszonymi metodami suszenia drewna.. Osobiście jednak wykonuję kolby w oparciu o metody tradycyjne.

Stąd też podejmując się wykonania kolby używam jedynie własnego drewna, którego sposób sezonowania jest mi znany. Pozwala to na uniknięcie ewentualnych późniejszych niemiłych niespodzianek związanych np. z mikropęknięciami.

Przy dużym przywiązaniu do tradycyjnych metod nie należy unikać przy obróbce nowych technologii, szczególnie frezowania pod komory zamkowe i zamki na wysokoobrotowych frezarkach. Ta metoda połączona z ręcznym wykończeniem pozwala na uzyskanie dokładniejszego (czystszego)  wykonania wyrobu.

Zainteresowanych szczegółowymi informacjami odnośnie metod przygotowania drewna do wykonania kolb odsyłam do artykułu zamieszczonego w „Łowcu”   nr 5/2001.

 

Ryszard    Pęcek

 

 

Strona główna | GOTOWE OSADY | Galeria | Przygotowanie drewna

Ostatnia aktualizacja tej witryny: poniedziałek, 04 września 2006